rozdział I

Usiadły na ławce i się rozejrzały. Nie było nikogo na przystanku oprócz nich. Ola wstała i podeszła do rozkładu jazdy nerwowo żując gumę.

• Z tego co tu pisze to dzisiaj już tutaj nie będzie przejeżdżał autobus – spojrzała na Roksanę, która w międzyczasie do niej podeszła.
• No czekaj... - Roksana palcem zaczęła jeździć po tablicy – Faktycznie. I co teraz zrobimy? - zdenerwowana spojrzała na przyjaciółkę.
• Może z przesiadką damy radę?

Obie patrzały na rozkład kiedy nagle z pomiędzy ich ramion wyłoniła się czyjaś głowa. Przestraszone odskoczyły w bok. Ujrzały przed sobą wysokiego, przystojnego chłopaka, który się do nich uśmiechał. Miał ciemne krótkie rozczochrane włosy i trzy-czterodniowy zarost. Ubrany był w szeroką szarą bluzę i czarne dresy. Za nim doszło jeszcze dwóch chłopaków. Jeden z nich był wysokim brunetem z dwudniowym zarostem, miał na sobie koszulkę z SSG, czarną bluzę i szare dresy. Z kolei drugi był blondynem średniego wzrostu w czarnym jeansach i zielonej bluzie z kapturem. Wszyscy mieli około osiemnastki.

• Na co panienki czekają? - Zapytał ten w szarej bluzie. – Autobus już tu dzisiaj nie będzie jechał.
• Tyle to już wiemy – Roksana ironicznie odpowiedziała.
• Ale bez nerwów. Zaprowadzić was gdzieś?
• Nie dzięki. - Roksana ponownie odpowiedziała tyle, że tym razem
  z sympatią.
• W sumie to możecie … - Ola się wtrąciła. - Idziemy do galerii, a nie wiemy jak się tam dostać z tego miejsca.

Roksana posłała jej zabójcze spojrzenie, na które ta zareagowała lekkim uśmieszkiem.

Chłopak podszedł bliżej, podał im rękę i się przedstawił.

• Maciek jestem. To jest Patryk – wskazał na jednego ze swoim towarzyszy, a zaraz na drugiego – a to Michał.

Jego roześmiani przyjaciele również podali im rękę. Na co dziewczyny zareagowały lekkim rumieńcem.

- To co? Idziemy? - Maciek spojrzał przelotnie na Roksanę. Po chwili szedł obok Oli, a Patryk z Michałem obok Roksany.

Po kilku minutach dziewczyny poszły przodem. Ola wyciągnęła telefon

i wysłała sms`a Roksanie: Fajni są? Nie?

Roksana natomiast spojrzała na nią i znacząco dała do zrozumienia, że się z nią zgadza.

• To ja będę szedł – powiedział Patryk żegnając się męskim uściśnięciem z chłopakami i objęciem dziewczyn.

Chłopak skręcił w uliczkę za chwilę znikł w głębi bloków.

• No, więc teraz zostaliśmy sami – Maciek zaśmiał się i objął Roksanę.
• Może pójdziemy skrótami? - Michał spojrzał na kolegę, a zaraz na dziewczyny.
• No w sumie czemu nie. Dłużej spędzimy czas z naszymi nowymi koleżankami.

Dziewczyny na siebie spojrzały i lekko się zaczerwieniły. Po chwili szli już jakąś polną dróżką. Ciągle rozmawiali, poznawali się. Chwilami zdarzyło się im powygłupiać, między innymi wtedy jak Michał opowiedział kawał, a Roksana zaczęła się śmiać i weszła butem w błoto. Kiedy wytarła buta podszedł do niej Maciek i wziął ja pod ramię.

• Żebyś więcej nie robiła z siebie sieroty – zaśmiał się razem z innymi.

Michał spojrzał ukradkiem na Olę i także wziął ją pod ramię.

• Żeby ci smutno nie było – uśmiechnął się i wszyscy poszli.
• Jakby zrobiło mi się smutno to nie był by chyba koniec świata, prawda?
• Złość piękności szkodzi, nie słyszałaś o tym?

Po dość długiej wędrówce przez ubocze pola rozmawiali ze sobą już dość swobodnie, w sumie bardzo podobało się dziewczynom to, że na nich się napotkały.

• Ile wy właściwie macie lat? - Maciek spojrzał na dziewczyny z roześmianą buzią. Dziewczyny spojrzały na siebie niepewnie i w końcu Ola odpowiedziała niepewnym głosem.
• No piętnaście …